Ontmoet Westwijker: Monica

Als kind kwam Monica Budding (Schiedam, 1970) geregeld bij haar opa en oma in de Westwijk. Ze woonden boven de winkel van haar tante aan de Dirk de Derdelaan, een goedlopende zaak voor wol en dameskleding. “In die tijd echt ‘een begrip’ in de stad. Naast de – in mijn ogen van toen – indrukwekkende kermis voor hun deur tijdens vakanties, heb ik veel herinneringen aan het natuurvriendenhuis De Hoogkamer aan de Van Baerlestraat. Mijn ouders werkten er als vrijwilliger. Dat ik nu zélf in de Westwijk woon, had ik echt nooit kunnen bedenken.” 

“Denken in mogelijkheden is mijn levenshouding. Kijken wat wél kan, zo ben ik ook opgevoed.” 

“Ik ben geboren in Schiedam en opgegroeid in Spijkenisse,” vertelt Monica in haar appartement aan het Erasmusplein. “Voor de opleiding tot Z-verpleegkundige [toenmalige studierichting voor de zorg van mensen met een verstandelijke beperking – MB] verhuisde ik naar Zeist, naar een kamer in een zusterflat. Mijn eerste eigen huis was een flat aan de Pleinweg in Rotterdam-Zuid. Toen al een drukke omgeving, maar ik vond die bedrijvigheid heerlijk, ik had de grote stad echt gemist. Ondanks mijn rugklachten – op mijn 15de kreeg ik mijn eerste hernia – heb ik jarenlang in de zorg gewerkt, in allerlei functies. De laatste jaren was ik klantadviseur bij Aafje, een ouderenzorgorganisatie in Rotterdam.

Saaie stad

Sinds 2005 woon ik in Vlaardingen. Mijn ouders en broer waren er naar toe verhuisd en hoewel ik de stad toen eerlijk gezegd vrij saai vond, wilde ik graag weer bij hen in de buurt wonen. Bovendien ligt hier toch een groot deel van onze geschiedenis. Vlaardingen wende dan ook snel. Ook dankzij de leuke flat en fijne buren.

“Het is zó fijn als mensen extra naar je omkijken als het minder goed gaat.”

Met mijn rug ging het in die tijd steeds slechter, ik leefde van operatie naar operatie en was vaak afhankelijk van de mensen om mij heen. Op mijn 41ste vertelde de neurochirurg dat opereren niet meer mogelijk was en de pijn alleen nog te bestrijden met medicatie en veel rust. In 2013 ben ik volledig afgekeurd. Niet meer van betekenis zijn in de maatschappij, vond ik een van de moeilijkste dingen. Met hulp van familie, vrienden en buren, kreeg ik mijn positiviteit gelukkig weer vrij snel terug. Het is gewoon zó fijn als mensen wat extra naar je omkijken als het minder goed gaat.

Warm welkom

In 2020 verhuisden buren Astrid en Dick naar een 55-plusappartement in de Westwijk. Ik vond het vooral heel jammer hen in de flat te moeten missen en was eerlijk gezegd ook verrast over hun keuze voor de Westwijk. In al die jaren dat ik in Vlaardingen woon, hoorde ik steeds vaker negatieve verhalen over de wijk. Slecht onderhouden huizen, inbraken en andere toenemende criminaliteit. Maar op bezoek in hun nieuwe huis voelde ik: wat een fijne plek is dit. Een kleinschalig wooncomplex, comfortabel, praktisch, duurzaam, een gemeenschappelijke binnentuin en veel voorzieningen dichtbij. Plus een actieve woonstichting die mogelijkheden biedt voor het organiseren van gezamenlijke activiteiten.”

“In dit 55-plus wooncomplex kies je bewust wonen met gelijkgestemden, met bewoners die achter het idee van gemeenschapsvorming staan en actief een bijdrage leveren.”

Met een grote lach: “Met dank aan mijn geweldige buurvrouw, woon ik hier nu zelf ook. Op het moment van oplevering waren 45 van de 46 woningen verhuurd, alleen dit hoekappartement bleef leeg. Waarom? Kijkers waren bang voor overlast van de school hier direct tegenover, begreep ik. Na een aantal maanden stelde Astrid voor mij voor te dragen aan de contactpersoon van dit project. Zij en ook de bewonerscommissie, reageerden heel positief: ‘Jij past hier volgens ons heel goed’, zeiden ze. Dat was een warm welkom.

Creatieve oplossingen

Ook de wijk bevalt me goed. De irritaties over vuil op straat en het gevoel van onveiligheid, begrijp ik, maar zelf ervaar ik het niet zo. De inzet van het Programmabureau draagt daar zeker aan bij, iedere Westwijker kan er terecht met vragen, opmerkingen en klachten. Er wordt geluisterd en gezocht naar oplossingen en verbeteringen voor de korte en langere termijn.

“Ik luister graag naar anderen. Het leert mij verder te kijken dan mijn eigen wereld.”

Daarnaast vind ik: kijk naar wat je als bewoner zélf kunt doen. Maak contact met iemand die je niet kent, stel een vraag als je iets niet begrijpt. Maar misschien heb ik gemakkelijk praten: ik ben niet bang, ook niet als ik op straat loop met mijn rollator én ik hou van mensen. Dat sociale heb ik van mijn ouders. Hun deur stond voor iedereen open, ze deden vrijwilligerswerk, namen pleegkinderen op en hadden weinig nodig om het thuis gezellig te maken. Ze waren gewoon heel goed in creatieve oplossingen. Van picknicken met buren op een grasveldje, tot fietsvakanties in Nederland en overnachten in natuurvriendenhuizen van Nivon. Denken in mogelijkheden, kijken naar wat wel kan, is mij met de paplepel ingegoten.

Monica (links) en Mo (rechts)

Vrij

Voor mij is dit een heerlijke plek. Een kleine woongemeenschap als basis, waar we elkaar kennen, bij elkaar terecht kunnen als er iets is en alle eerste levensbehoeften goed bereikbaar, ook met rollator. Van boodschappen, een praatje, een broodje van Mo, tot iets gezelligs doen met mijn moeder, vrienden of buren. Zelfs een kapper had ik nooit eerder zó dichtbij. En als ik naar buiten kijk is er altijd wel iets te zien. Jong en oud komt hier voorbij, passanten, winkelend publiek – ik zit hier op de eerste rij. Ik heb hier alles. Hier voel ik mij vrij.” 

Tekst: Marleen Bos
Foto’s: Theo van Pelt

Deel dit artikel

Samen maken Wij de Westwijk

Doe mee met Wij de Westwijk! Samen vergroten we jouw kansen. Met elkaar pakken bewoners en organisaties problemen op. Het programma richt zich op vijf onderdelen: kinderen - ouders - werken en leren – schoon en heel – veilig en wonen. Meer weten? Kom langs in onze huiskamer in IKC De Wereldwijzer, Erasmusplein 1 voor een kop koffie. De deur staat voor je open.

Andere relevante artikelen

“Een mooie broek voor mama”

“Een mooie broek voor mama”

Drie wensbomen stonden er in de Westwijk. Weet je het nog? In de donkere dagen voor Kerst nodigde Programmabureau Wij de Westwijk bewoners uit een wens te doen voor een […]

Van grauw naar gezellig: samen maken we de Westwijk mooier!

Van grauw naar gezellig: samen maken we de Westwijk mooier!

We willen allemaal graag in een mooie, leefbare buurt wonen. Maar wat doe je als je wijk wel een opfrisser kan gebruiken? Marjo, een actieve bewoonster van Westwijk, liet het […]

Terugblik op de vierde bewonersavond

Terugblik op de vierde bewonersavond

Vlaardingen – Er komt een social hub in Vlaardingen West. Dat kondigde Wij de Westwijk aan op dinsdag 23 april, tijdens de vierde bewonersavond in de Westwijk. De hub komt […]