Preventiemedewerker schuldhulpverlening Audrey Brandon en alleenstaande moeder Angela praten in dit dubbelportret over op tijd aan de bel trekken bij betalingsachterstanden en aandacht voor het hele verhaal.
Angela: “Wat ik wilde, was mijn schulden op een rij krijgen en mijn financiën weer op de rit. Door jou heb ik geleerd anders te kijken en dingen ook anders te doen. Ik schreef al wel de getallen op. Ik wist wat binnenkwam en eruit ging, maar nog niet waaraan ik dat geld besteedde.”
Audrey: “Dat zijn we als eerste gaan aanpakken, het opzeggen van aanvullende verzekeringen, abonnementen. Het zijn vaak kleine bedragen, maar bij elkaar opgeteld is het ineens veel. Voor je schulden zijn we gaan kijken of we rege lingen konden treffen.”
Angela: “Bij het treffen van regelingen gaat het heel anders met jouw hulp. Dan is ineens veel meer mogelijk. Als ik alleen bel, is de enige optie een hoog bedrag afbetalen en als jij erbij bent, is ineens een regeling voor 20 euro wel mogelijk. Het is jammer dat dat zo werkt.”
Audrey: “Wanneer je schulden afbetaalt, moet je rekening houden met 38 hoeveel je kunt inzetten. Je hebt geld nodig voor boodschappen, je huur en energie, onvoorziene kosten. Daarna kijk je wat je over houdt. Wat we willen voorkomen is dat je een gat met een gat gaat vullen.”
“Dan begin je te schuiven met geld. Maar op een gegeven moment wordt alles urgent en loop je vast.“
Angela: “Dat is inderdaad wat er gebeurde. Een van de kinderen gaat naar een speciale school in Schiedam, daarvoor heb ik een auto nodig. Die ging kapot. Wat doe je dan? Betaal je eerst de APK of eerst de huur? Mijn achterstanden zijn ontstaan in de vaste lasten, verzekeringen, huur, energiejaarrekening.”
Audrey: “En die kun je ook niet stopzetten, want energie heb je gewoon nodig. Dus dan begin je te schuiven met geld. Maar op een gegeven moment wordt alles urgent en loop je vast. Als je dan mentaal ook niet lekker in je vel zit en als alleenstaande moeder met 3 kinderen veel zorgen hebt, wordt het te veel.”
Angela: “Dat is zo enorm fijn van jou. Je helpt niet alleen met het financiële deel, maar kijkt ook naar mijn situatie en hoe ik me op dat moment voelde.”
Audrey: “Ik kijk áltijd naar het verhaal. Wat is de achtergrond van je schulden en ondertussen pak ik ook de andere levensgebieden mee. In principe deed je het al goed, maar door omstandigheden was je ook een beetje het overzicht kwijt.”
Angela: “Samen hebben we structuur aangebracht in mijn dagen. Voor de kinderen ben ik alles gaan opschrijven wat ze op een dag doen. En voor mijzelf heb ik nu elke dag van elf tot half twee mijn rust moment. In plaats van alleen maar zorgen voor de kinderen, probeer ik ook met vriendinnen af te spreken en ik ben begonnen met naailes op vrijdag.”
Audrey: “Het is belangrijk dat je ook jezelf aandacht geeft. Daar heb ik met jou naar gekeken: welke aandacht heeft Angela als volwas sene nodig, niet alleen als moeder maar ook voor haarzelf.”
Angela: “Ik neem nu meer tijd.”
Audrey: “Dat zeg je trots!” Angela: “Dat ben ik ook. Ik weet dat ik je altijd kan bereiken als het nodig is, maar ik heb nu zelf veel op de rails.”
Audrey: “Het traject is klaar, maar je weet dat je altijd aan de bel kan trekken als er wat is. De hulpvragen die er lagen zijn volbracht. Voor jou waren dat betalingsregelingen treffen, overzicht creëren, en tips en tricks hoe je met een laag budget toch kunt leven.”
Angela: “Elke week pin ik 100 euro en daar betaal ik de boodschappen van. Ik weet wat ik in huis heb en wat er nog bij moet. Mijn maatschappelijk werkster heeft geregeld dat ik een Voedselbankpakket krijg, dus daar baseer ik veel van mijn weekgeld op. Ik kijk wat in de aanbieding is en bepaal wat we vandaag kunnen eten en wat volgende week.”
Audrey: “100 euro is een laag bedrag, maar je hebt het geflikt.”
Angela: “Ik ben er niet anders door gaan eten, maar ik ben meer bewust geworden. Ik heb geen schulden meer. In één jaar heb ik alles ingehaald en ik heb zelfs kunnen sparen.”
Audrey: “Structuur krijgen en routine opbouwen is belangrijk: dit is wat er vandaag en morgen is en dit is wat er volgende week is. We bespreken en controleren dat. Kijken wat je goed doet en wat je kan aanpassen.”
Angela: “Ik heb ook budget cursussen gedaan vanuit Stroomopwaarts en bij de gemeente. Je komt binnen er zit iemand aan het hoofd van de tafel en je zit in een groep. Je krijgt een map en mag je aan de slag gaan. Maar dat werkt niet. Ik was zo blij dat ik jou tegenkwam. Jij kijkt naar mij als mens. Naar wat ik nodig heb om goed in mijn vel te zitten en de goede dingen te doen en te blijven doen.”
Audrey: “Vaak ontbreekt het ook aan nazorg en dan gaat het mis. Je begint ergens aan. Het stopt. En dan ben je on your own.”
Angela: “Nu komt mijn inkomen nog uit de bijstand, maar als het kan wil ik weer werken. Niet meer in de kinderopvang waar ik vandaan kwam, dat is met mijn eigen jonge kinderen te zwaar. Ik wil de maatschappelijke kant op. Voor Vluchtelingenwerk heb ik vrijwilligerswerk gedaan. Dat vond ik hartstikke leuk. Ik zie daarin veel terug van wat ik zelf heb ervaren, zoals de schaamte om hulp te vragen. Mensen vinden dat moeilijk.”
“Er is wat gebeurd, maar het is niet erg dat het mis is gegaan. Iedereen komt wel eens in een situatie van ‘wat nu’.”
Audrey: “Als ik mensen spreek over hun schulden, zorg ik er altijd voor dat ik ze het gevoel geef dat het niet hun fout is. Er is wat gebeurd, maar het is niet erg dat het mis is gegaan. Iedereen komt wel eens in een situatie van ‘wat nu’. Ik blijf positief. Je zoekt hulp nu, dat is superknap.”
Angela: “Wat mensen missen is het luisteren. Jij luistert echt. Daardoor ben ik zelf ook beter gaan luisteren. In andere trajecten zeggen ze ‘je moet dit niet doet en je moet dat stoppen’. Met jou ben ik samen gaan kijken.”
Audrey: “Dat is hoe ik werk. Ik luister naar je, maar de bal ligt bij jou. Het is aan jou om aan te geven wat je wil en dan geef ik je tools mee.” Angela: “Je checkt af en toe nog steeds bij me in. Dat vind ik fijn. Het traject is afgelopen, maar je bent niet weg, dat is een heel geruststellende gedachte.”
Tekst: Maureen van Althuis Foto’s: Tamara Heck
Deel dit artikel
Samen maken Wij de Westwijk
Doe mee met Wij de Westwijk! Samen vergroten we jouw kansen. Met elkaar pakken bewoners en organisaties problemen op. Het programma richt zich op vijf onderdelen: kinderen - ouders - werken en leren – schoon en heel – veilig en wonen. Meer weten? Kom langs in onze huiskamer: Erasmusplein 2, voor een kop koffie. De deur staat voor je open.
Medewerker Vroegsignalering Mariëlle Meijboom en Delia, moeder van basisschoolleerling Dennis, praten in dit dubbelportret over meertalig opgroeien en begrijpen waar gedrag vandaan komt. Mariëlle: “Een half jaar geleden hebben we elkaar voor het eerst gesproken. De school van jouw zoon had aangegeven dat het externaliserende gedrag van Dennis lastig voor hen was. Zij wilden daar […]
De veiligheidsbeleving in het NPLV-gebied Vlaardingen West vraagt om aandacht. Dit inzicht staat centraal in de Quickscan Veiligheidsbeleving Westwijk, die in opdracht van Wij de Westwijk is uitgevoerd door de Expertisegroep Veiligheidspercepties. Download het rapport. De onderzoekers zagen dat hoewel een deel van de inwoners zich veilig voelen, dit ook voor een groot deel niet […]
Terwijl temperaturen piekten tot rond 35 graden, hebben we op 25 juni met partners binnen Wij de Westwijk gewerkt aan het nieuwe uitvoeringsprogramma. De eerste stappen zijn gezet naar de co-creatie van plannen voor de periode 2027-2031. Ongeveer 60 deelnemers trotseerden de warmte om met elkaar aan het werk te gaan rond gezamenlijke opgaven. Wat […]
