Geboren en opgegroeid in de Noord-Iraanse stad Amol, start schoonheidsspecialiste Arezoo Kamran (1979) in 2022 een nieuw leven in Nederland. Samen met haar man woont ze sinds die tijd in de Westwijk. Via taaldocent Sameena Khan maken we kennis met de ambitieuze Arezoo en nodigen haar uit voor deze rubriek. Hoe ziet zij als nieuwe bewoner haar omgeving, wat valt haar op, waar komt ze graag, heeft ze tips voor andere nieuwkomers en wat zijn haar dromen?
“Het Taalcafé is goede energie voor mij”
Aan de deur van haar huis hangt een kleurige krans met herfstbladeren, binnen op tafel staan schaaltjes met dadels, fruit en kruidnootjes. Aan de muur hangen foto’s. “Dit is op onze trouwdag,” wijst Arezoo naar de foto in het midden: “Samen met mijn familie. Wat wil je drinken?” Even later komt ze de woonkamer binnen met koffie en nóg een schaaltje: “Dit is geroosterde pompoen met noten, ik heb het vanmorgen gemaakt. Het is gezond. Neem maar.”
Arezoo vertelt over haar leven in Iran, haar eigen praktijk voor huidverzorging, hoe ze alleenstaande moeder werd en over haar nieuwe liefde: “Nader is geboren in Teheran, de hoofdstad van Iran. Ook in het noorden en niet zo ver van Amol. In 1990 is Nader gevlucht naar Nederland. Hij woont en werkt hier al heel lang.”
“In Iran had ik zeventien jaar een eigen praktijk, maar ik had daar geen gelukkig leven.”
Een paar jaar geleden leren de twee elkaar kennen via een gemeenschappelijke vriend en worden verliefd. Arezoo beseft: “Als ik samen wil zijn met Nader, moet ik mijn familie en werk achterlaten. Het was moeilijk om te beslissen. Ik moest denken aan mijn oudste zus, zij woont al twaalf jaar in Canada en is daar gelukkig. Ik dacht: ik wil ook gelukkig zijn. Daarom ben ik getrouwd met Nader en woon ik nu in Nederland.” Trots: “Ook met mijn dochter gaat het goed. Zij studeert nu in Canada.”
Je woont nu bijna drie jaar in Nederland. Hoe heb je de taal zo snel geleerd?
“In Iran heb ik het basisexamen inburgering in één keer gehaald. Ik was blij, ik mocht naar Nederland. Hier wilde ik de taal zo snel mogelijk beter leren. In de eerste maand ging ik naar de bibliotheek. Ik zei: ‘Ik ben Arezoo uit Iran en ik wil graag Nederlands leren en actief worden.’ De vrouw vertelde over het Taalcafé. Ik ga daar drie keer in de week naar toe. Het is belangrijk voor mij. Mijn man gaat elke dag naar Delft voor zijn werk in het ziekenhuis. Ik ben thuis en ik heb tijd. Ik wil mensen ontmoeten en de taal oefenen. Dat geeft mij goede energie.”
Ben je blij met de wijk en de mensen die hier wonen?
“Wij wonen hier rustig en het is hier mooi om te wandelen en fietsen. Ik vind het bos hier vlakbij heel mooi en het grote park. Ik ben blij met de nieuwe bibliotheek, daar ga ik nu ook elke week naar toe. En ik ben blij met Sameena van het Taalcafé. Zij geeft ook yogales in het wijkcentrum. Ik heb niet veel contact met andere Nederlanders. Dat vind ik jammer. Mijn man woonde eerst in Den Haag, daar wonen vrienden. Zijn kinderen en kleinkinderen wonen in Zoetermeer. Daar gaan we op bezoek. In Vlaardingen moeten we nog mensen leren kennen.”
Wat mis je?
“Natuurlijk mijn familie. Ik ging drie keer terug naar Iran, op bezoek bij familie en vrienden. Ik wil graag dat mijn vader en moeder naar Nederland komen. Dan kan ik laten zien hoe mooi ik hier woon. Maar ze kunnen niet komen. Ik begrijp het niet. Ze mogen wel naar Canada voor drie maanden. Waarom niet naar Nederland? Ik mis ook mijn werk. Ik wil hier ook graag nuttig zijn. Ik doe mijn best, maar ik wil sneller vooruit. Ik wil meer leren. Ook over de Nederlandse cultuur. Ik mis lessen op een hoger niveau. Ik hoorde over vrijwilligerswerk. Ik wil graag kennismaken. Misschien kan ik dan ook meer Nederlands praten.”
Wat zijn je wensen, je dromen voor de toekomst?
“Mijn wens is slagen voor het B1-niveau examen. Meer leren en zelfstandig zijn. Mijn droom is een eigen praktijk voor huidverzorging. Ik moet nog geduldig zijn. Nu ben ik blij om hier te wonen met mijn man. Het is belangrijk om te leven in een land waar je zelf mag beslissen. Dat maakt mij gelukkig. Ik vind Nederland een mooi land, de bloemen, de bomen. Ook het weer is goed voor mij. Regen vind ik niet erg.” Lachend: “Ik hou alleen niet van harde wind. Dan blijf ik liever binnen en ga ik gezond en lekker eten maken. Ik hou van koken.”
Tekst: Marleen Bos
Foto’s: Tamara Heck
