Drie wensbomen stonden er in de Westwijk. Weet je het nog? In de donkere dagen voor Kerst nodigde Programmabureau Wij de Westwijk bewoners uit een wens te doen voor een mede-Westwijker. Voor iemand die een steuntje in de rug verdient, voor een buurvrouw die altijd zwaait als je langsloopt of die jongen die elke vrijdag boodschappen doet voor zijn vader. Op drie locaties – Wijkcentrum West, Maranatha Kerk en Level Up (het nieuwe Talent- en Stagehuis aan de Van Baerlestraat) – gaven jong en oud enthousiast gehoor aan deze oproep en hingen hun wenskaart in de boom.
“Geven, delen, zorgen voor elkaar, mensen bij elkaar brengen én een aantal wensen ook echt vervullen,” vertelt Elleke Mulder van het Programmabureau, “dat waren de uitgangspunten van de actie. Hoe de uitkomst zou zijn en hoeveel wensen we daadwerkelijk konden uitvoeren, dat wisten we uiteraard niet.”
Hoog tijd voor een terugblik, met allereerst een kleine greep uit de 120 wensen die Elleke en haar collega’s verzamelden.
Voor wie? Mijn ouders. Jou! Irma. Iedereen die dit leest 😊. Papa 💗
Wat? Gezondheid. Eten met nieuwe mensen. Iets leuks voor haarzelf. Vriendelijkheid en aandacht voor elkaar. Meer vrije tijd.
Waarom? Omdat ze ziek zijn. Het is gezellig en leuk. Niets is haar te veel om een ander te helpen. Goed voor de mens. Om te spelen.
Elleke: “Veel lieve, mooie en wijze wensen voor alle bewoners in het algemeen én heel persoonlijke aan iemand in het bijzonder. Echt fantastisch om te zien hoe vele Westwijkers met het delen van hun wensen, even stilstaan bij een ander. En elkaar inspireren het niet alleen bij woorden te laten, maar er ook naar handelen.” Lachend: “Hiermee is ónze wens sowieso in vervulling gegaan!
Zoektocht
Voor ons begon toen het tweede deel van de actie: welke en hoeveel wensen kunnen we vervullen? Hoe bereiken we wensgevers zonder contactgegevens? Uit de 120 wenskaarten kozen we allereerst zo’n 20 wensen die ons extra opvielen of ontroerden, daarna zijn we gaan bellen, navragen en speuren. Anita Plug, wijkambassadeur van het eerste uur, heeft ons hierbij geweldig geholpen: zij achterhaalde contactgegevens, belde met wensgevers, regelde afspraken en bracht uiteindelijk alle betrokkenen bij elkaar. Zo is het ons gelukt en hebben we in de afgelopen weken 20 wensen daadwerkelijk kunnen uitvoeren!”
In onderstaand verslag, waarin een aantal wensen worden uitgelicht, nemen Elleke en Anita je mee naar Kindcentrum Prins Willem Alexander, Wijkcentrum West en de Maranatha Kerk. Elleke: “Hier hebben we echt naar uitgekeken. Iemand verrassen en iets geven is gewoon heel fijn om te doen.”
Australische herder
En een verrassing is het! Voor de basisschoolleerlingen dat hun wenskaart is uitgekozen en voor de ouders die totaal geen idee hebben waarom ze deze woensdagmiddag op school worden verwacht. Vijf cadeaus worden er uitgedeeld: een bioscoopbon voor het gezin waarvan de ouders ziek zijn, een knutselpakket voor de vader die veel van huis is voor zijn werk, twee keer een kledingcadeaubon waarmee een vader en een moeder zelf een mooie broek of trui kan uitkiezen en een knuffelhond.
Elleke en Anita: “Jullie wensen ‘dat je ouders weer gezond worden, dat papa niet meer hoeft te werken, een mooie broek voor mama, een warme trui voor papa en een Australische herder als waakhond’ vinden wij heel lief en ontroerend. Jullie laten heel goed zien wat voor jullie echt belangrijk is, dat het niet alleen gaat om spullen, maar om bij elkaar zijn, samen spelen en elkaar helpen als dat kan. We hebben gezocht naar een passend cadeau en vinden het heel fijn om jullie blije gezichten te zien!”
“Voor jou, om wie je bent en om alles wat je doet”
In de Maranatha Kerk wachten Anita en wensgever Larissa op vrijwilliger Matthew, die elk moment kan binnenlopen. Matthew: “Hee Larissa, wat gezellig, je hebt iemand meegenomen. Eten jullie straks mee?” Larissa kent Matthew al sinds haar jeugd en bewondert hem om zijn positieve inzet in de kerk en voor de wijk: “Matthew organiseert al jaren een knutselclub voor kinderen, maar ook twee keer per maand een maaltijd voor wie het fijn vindt om samen te eten. Matthew is een echte verbinder, bij de Wensboomactie moest ik gelijk aan hem denken.” Als Anita zich aan hem voorstelt en lacht dat ze hier niet ‘zomaar’ is, loopt Larissa op Matthew af met haar cadeau. “Een avondje naar de film met je gezin. Voor jou, om wie je bent en om alles wat je doet!”
Echte gangmakers
Als actieve bewoner en sinds een paar maanden ook als coördinator voor de groeiende groep wijkambassadeurs, is Anita regelmatig te vinden in Wijkcentrum West. “Twee jaar geleden ontmoette ik daar John en Olga. Ze woonden toen net in de Westwijk en kwamen spontaan langs om hun hulp aan te bieden. Sindsdien vormen zij de kern van de activiteitencommissie en zijn we ontzettend blij met ze. Hun grootste kwaliteit? Ze zijn heel gastvrij, creëren een sfeer waar iedereen zich welkom voelt en het zijn echte gangmakers. Maar vooral gewoon heel gezellige mensen die altijd klaarstaan voor een ander. Ook als ze zelf te maken hebben met ziekte of verdriet, met een lach gaan ze altijd door. Deze toppers zet ik graag in het zonnetje!”
#WijkWensboom
Tot slot, hoe kijken Elleke en Anita terug op de wensbomenactie? Elleke: “Hartverwarmend en heel bijzonder, vooral door de verhalen achter elke wens.” Anita: “Of omstandigheden waar je van te voren echt niet bij stilstaat. Zoals bij de wens voor Irma, waarbij de wensgever bleek te zijn overleden. Als ik denk aan mijn bezoek aan Irma om haar namens haar vriendin in het zonnetje te zetten, krijg ik weer kippenvel. Ook de wens voor een ernstig zieke bewoner van De Westkaap [een begeleid wonen locatie van zorgorganisatie Philadelphia, red.] vond ik heel ontroerend. Samen met andere bewoners is ze regelmatig in het wijkcentrum. En ik word altijd blij als ik haar zie. Ze wil graag helpen en is altijd positief. Ook toen ze zo ziek was en een zwaar chemotraject moest doorlopen. We gaven haar een knuffelbeer en een cadeaubon – heel mooi om te zien hoe blij ze ermee was.”
#WestwijkWensboom Minder rennen, meer rust. Vier het leven zoveel als kan.
Tekst: Marleen Bos
Foto’s: Anita Plug
