Medewerker Vroegsignalering Mariëlle Meijboom en Delia, moeder van basisschoolleerling Dennis, praten in dit dubbelportret over meertalig opgroeien en begrijpen waar gedrag vandaan komt.
Mariëlle: “Een half jaar geleden hebben we elkaar voor het eerst gesproken. De school van jouw zoon had aangegeven dat het externaliserende gedrag van Dennis lastig voor hen was. Zij wilden daar graag hulp bij hebben. We zijn gaan kijken of hij in aanmerking kon komen voor ons traject Vroegsignalering. Via een screening op de sociale leerbaarheid. Dan kijken we naar waar het gedrag vandaan komt en hoe verklaard kan worden. Deze screening is een belangrijk instrument waarmee wij werken binnen Vroegsignalering.”
Delia: “De leraar heeft mij veel verteld over zijn gedrag op school. Ik had geen idee wat er in de klas gebeurde; dat hij lelijke woorden gebruikt en vecht met andere kinderen. En zich ook niet aan de regels houdt of de regels ombuigt zoals hij wil dat ze zijn. Thuis gebruikt hij geen lelijke woorden, maar is wel vaak boos.”
“Door de uitslag in het screeningverslag kunnen we hem beter begrijpen en helpen.” – Mariëlle
Mariëlle: “Voor de screening deed Dennis allerlei testen in de vorm van spellen en opdrachten. Door de uitslag in het screeningverslag kunnen we hem beter begrijpen en helpen. We kijken binnen die testen naar sterke en minder sterke kanten van een kind. Of het moeilijk of makkelijk is voor een kind om anderen te begrijpen. En kan een kind zich verplaatsen in andere mensen en begrijpen wat een ander denkt en voelt. Herkent het eigen gevoelens als bang of boos. Maar ook hoe een kind naar de wereld kijkt; denkt over zichzelf en over anderen; en hoe makkelijk het voor een kind is om zich te beheersen als die iets heel graag wil hebben of doen.”
Delia: “Jullie gaven een rapportage en ik vond bevestiging in de resultaten. Dingen die ik al wel dacht, maar zelf niet eerder kon plaatsen. Zoals de uitkomsten rond zijn IQ.”
Mariëlle: “Dat vond ik zo knap van jou, dat je – ook ondanks het taalverschil – precies begreep wat er in de rapportage stond. Het is best moeilijke materie. We ontdekten bijvoorbeeld dat leren voor hem echt moeilijker is door de taal. Resultaten op school lieten iets anders zien en de school had hem toch wat overschat. Dat kan natuurlijk leiden tot frustraties.”
Delia: “Dennis was 4 toen wij vanuit Roemenië naar Nederland kwamen. Hij groeide op met de Roemeense taal; die spreken we thuis ook nog steeds. Via computerspelletjes en YouTube-video’s leert hij veel Engels. En op school gebruikt hij Nederlands.”
Mariëlle: “We oefenen nu veel met het Nederlands. Als ik langskom spelen we spelletjes, zoals Memory, en ik lees voor uit Nederlandse boeken. We hopen dat we de taalbarrière op deze manier kunnen inlopen. Maar het kan ook zijn dat er sprake is van een taalontwikkelingsstoornis. Als dat zo is, dan kunnen we dat nu nog niet zien, daar gaat meer tijd overheen om te ontdekken. Gelukkig hebben we die tijd.”
“Het is belangrijk dat iedereen dezelfde aanpak heeft.” – Mariëlle
Delia: “Je vertelde bij onze kennismaking dat jij er twee jaar zou zijn, en misschien wel langer.”
Mariëlle: “Het is echt een commitment dat je aan moet willen gaan.”
Delia: “Dat is voor mij helemaal geen probleem. Want, het helpt. We kunnen het voor de kinderen beter maken. Daar ben ik heel dankbaar voor. En het helpt mij ook. Ik leer hoe ik dingen beter kan managen.”
Mariëlle: “Met het screeningsverslag hebben we nu veel zicht op hoe Dennis naar de wereld kijkt, emoties leest en wat zijn zelfbeheersing is. Ook weten we waar zijn gedrag vandaan komt. Dit geeft richting aan wat jij en ik, en de school, voor hem kunnen doen. Het is belangrijk dat iedereen dezelfde aanpak heeft.”
Delia: “Ik was zo blij met het aanbod van jullie hulp. Voor mij is het bijvoorbeeld soms moeilijk om kalm te blijven, wat natuurlijk niet helpt voor Dennis als hij zelf kalm moet worden. Van jou leer ik wat ik kan doen. Ik leg hem nu uit wat ik van hem verwacht. Als hij dat niet begrijpt, herhaal ik het nog een keer of ik laat het hem zien.”
Mariëlle: “Je was vanaf het begin al heel open en dat maakte dat er een klik was tussen ons. Dat was fijn. Daarna hebben we een gesprek gepland met jou en de vader, de leraren, de interne begeleider van school en ik. We hebben besproken wat iedereen kan verwachten. Concentratie en zelfregulatie zijn twee belangrijke aandachtspunten. In een drukke klas is het moeilijk voor Dennis om te concentreren op wat hij moet doen. En als hij de informatie niet goed begrijpt, raakt hij gefrustreerd. Dat is ook iets wat de leraren moeten weten. Hij heeft meer uitleg en tijd nodig om informatie te verwerken.”
“Van jou leer ik wat ik kan doen. Ik leg hem nu uit wat ik van hem verwacht. Als hij dat niet begrijpt, herhaal ik het nog een keer of ik laat het hem zien.” – Delia
Delia; We zijn nu een half jaar samen bezig en ik heb al zoveel geleerd.
Mariëlle: “Je pakt alles heel snel op. Dat doe je goed! Ook de taal. Ik vertelde je hoe belangrijk taalbeheersing is. Niet alleen voor Dennis, maar ook voor jou en je dochtertje. Nu ben je Nederlands aan het leren en je uitspraak is heel goed. Je maakt goede vooruitgang.”
Delia: “We zorgen nu ook dat er in huis meer Nederlands aanwezig is, door de Nederlandse televisie aan te zetten bijvoorbeeld. Het is niet makkelijk om twee kinderen op te voeden. Ze vechten altijd wel op iets. Jouw adviezen zijn zo goed voor mij.”
“Het is een verkenningstocht en die doen we samen. Ik vertel jou niet wat je moet doen.” – Mariëlle
Mariëlle: “Het is een verkenningstocht en die doen we samen. Ik vertel jou niet wat je moet doen. We kijken samen wat er aan de hand is en hoe we het beter kunnen maken, binnen de context van jouw gezin en wat daarin wel en niet werkt. Structuur aanbrengen was bijvoorbeeld een grote verbetering.”
Delia: “In Roemenië moeten kinderen hun eigen leven grotendeels zelf managen, al vanaf jonge leeftijd. De ouders zijn er niet, die werken. Dus maken de kinderen hun eigen eten, gaan alleen naar school, maken zelf hun huiswerk. Niemand binnen het gezin weet van elkaar wat er gedurende de dag gebeurt.”
Mariëlle: “Dit was voor mij zo’n eyeopener. Wij kunnen ons dat hier niet voorstellen; dat je kinderen zoveel zelf laat doen. Wij zijn gewend dat ouders brood smeren, regelen dat kinderen eten meenemen naar school en zorgen dat ze veilig op school komen. We hebben een gedetailleerd schema gemaakt dat jullie helpt: opstaan, tandenpoetsen, eten, naar school gaan, douchen. Doordat er een andere cultuur meespeelt, is de zoektocht nog iets groter. Voor mij is het belangrijk om te weten waar jij vandaan komt.”
Delia: “Tijdens onze gesprekken is er ruimte om hierover te praten. We zien elkaar elke week. Soms twee uur, soms iets langer. Het hangt ervan af hoe het gaat. Wanneer er veel boosheid is, kost het meer tijd. Dan geven we mijn zoon de tijd om te kalmeren en zijn we veel aan het wachten. Aan jou heeft hij aangegeven dat hij wat tijd nodig heeft om de kalmeren als hij boos is. Die tijd geef ik hem nu. Van jou leer ik stap voor stap hoe ik het beter kan doen. Een verandering gebeurt niet in één nacht.”
Mariëlle: “Door op jonge leeftijd kijken naar de punten waarop hij zich kan verbeteren én naar de sterke kanten die hij heeft, kunnen we voorkomen dat hij op latere leeftijd meer hulp nodig heeft. Of misschien verkeerde keuzes gaat maken.”
Delia: “Hij wil ook altijd op de computer.”
“Er is ook veel slecht taalgebruik tijdens die spelletjes. Dat neemt hij over. Daarin is hij overigens niet de enige. Het is een risico voor veel kinderen.” – Mariëlle
Mariëlle: “Daar hebben we het veel over. Spelletjes zoals Roblox kunnen schadelijk zijn. Ik leg hem uit dat ik me zorgen maak over de ontwikkeling van zijn hersenen. Er moet een beperking op zitten. Hij kan niet eindeloos lang achter de computer zitten. Er is ook veel slecht taalgebruik tijdens die spelletjes. Dat neemt hij over. Daarin is hij overigens niet de enige. Het is een risico voor veel kinderen.”
Delia: “Van jou heb ik geleerd om computertijd in te zetten als een beloning. Alles wat ik van je leer, deel ik ook met mijn partner. Hij werkt veel en is er niet altijd, maar we zijn wel samen een team.”
“Het is nog niet perfect, maar ik blijf oefenen. Jouw geduld is een zegen.” – Delia
Mariëlle: “Dat is heel sterk van jullie. Het is belangrijk dat iedereen richting Dennis dezelfde benadering heeft. Zo leert hij wat de regels zijn en wat van hem wordt verwacht. Dat is waarom het zo belangrijk is om ook de school te betrekken. Het zit in de werkwijze van Vroegsignalering: multidisciplinair samenwerken. Straks gaat hij naar een nieuwe klas. Van tevoren hebben wij al een afspraak met de leraren om te zorgen dat iedereen op één lijn zit. We bespreken met elkaar wat helpend is en wat niet.”
Delia; “Het is nog niet perfect, maar ik blijf oefenen. Jouw geduld is een zegen.”
Mariëlle: “Ik kijk naar wat jullie nodig hebben. Soms wil ik sneller gaan, maar dat is niet hoe het werkt in een familie. Dan blijven we samen kijken naar wat nodig is voor het einddoel: een gezond en gelukkig kind dat in zijn kracht staat, met toegang tot een kansrijke toekomst.”
Binnen Wij de Westwijk werken we via Vroegsignalering aan het vergroten van kansen voor kinderen. In dit traject wordt de methode van het Preventie Interventie Team (PIT) Amsterdam toegepast.
Tekst: Maureen van Althuis Foto’s: Tamara Heck
Deel dit artikel
Samen maken Wij de Westwijk
Doe mee met Wij de Westwijk! Samen vergroten we jouw kansen. Met elkaar pakken bewoners en organisaties problemen op. Het programma richt zich op vijf onderdelen: kinderen - ouders - werken en leren – schoon en heel – veilig en wonen. Meer weten? Kom langs in onze huiskamer: Erasmusplein 2, voor een kop koffie. De deur staat voor je open.
Medewerker Vroegsignalering Mariëlle Meijboom en Delia, moeder van basisschoolleerling Dennis, praten in dit dubbelportret over meertalig opgroeien en begrijpen waar gedrag vandaan komt. Mariëlle: “Een half jaar geleden hebben we elkaar voor het eerst gesproken. De school van jouw zoon had aangegeven dat het externaliserende gedrag van Dennis lastig voor hen was. Zij wilden daar […]
De veiligheidsbeleving in het NPLV-gebied Vlaardingen West vraagt om aandacht. Dit inzicht staat centraal in de Quickscan Veiligheidsbeleving Westwijk, die in opdracht van Wij de Westwijk is uitgevoerd door de Expertisegroep Veiligheidspercepties. Download het rapport. De onderzoekers zagen dat hoewel een deel van de inwoners zich veilig voelen, dit ook voor een groot deel niet […]
Terwijl temperaturen piekten tot rond 35 graden, hebben we op 25 juni met partners binnen Wij de Westwijk gewerkt aan het nieuwe uitvoeringsprogramma. De eerste stappen zijn gezet naar de co-creatie van plannen voor de periode 2027-2031. Ongeveer 60 deelnemers trotseerden de warmte om met elkaar aan het werk te gaan rond gezamenlijke opgaven. Wat […]
